Gearchiveerde post van float.be
Juliette And The Licks
Na het lezen van de cd-bespreking in Humo toch maar eens het album Four on the Floor van Juliette And The Licks beluisterd. Ik ben echt wel aangenaam verrast. Voor zij die het niet weten, Juliette Lewis is een Amerikaanse actrice, vooral (bij mij althans) bekend voor haar rol in From Dusk Till Dawn en What’s Eating Gilbert Grape.
Ik had wel al een optreden van de band op televisie gezien, tijdens een verslag van Lowlands festival , maar toen konden ze me niet echt bekoren. Misschien had ik wel vooroordelen: “weer een actrice die denkt dat ze zangeres is”.
Maar Four on the Floor is een plaat die rockt! Hoe meer ik er naar luister, hoe meer ik ervan hou… Misschien is het ook wel door de retestrakke drums van (mijn held) Dave Grohl. Maar de stem van Juliette en het gitaarwerk op het album, kan ik zeker ook wel smaken.
De nummers kan je best omschrijven als zowat punkachtige rock ‘n roll. Smash And Grab , Hot Kiss , Killer en Purgatory Blues zijn men favoriete songs. Bij het beluisteren van Killer hoorde ik wel wat vergelijkingen met de Arctic Monkeys. Death of a Whore moet dan weer even wennen, maar apprecieer ik meer naarmate ik er naar luister. De gitaren in het nummer Get Up hadden net wat teveel weg van een nummer van AC/DC, waarvan de titel me nu ontglipt. Niets vernieuwend dus, maar toch zeker de moeite waard om te beluisteren.
Op de MySpace pagina van de band staan enkele filmpjes, waar je onder andere de opnames van het album wat kan aanschouwen. Best wel de moeite om eens te bekijken.
Enfin, ik ga de cd nog wat opleggen en luchtgitaar spelen. Rock ze!
Gerelateerde artikels
- Geen artikels gevonden
Reacties
Ben het volledig met je eens, Davy! En ach ja, Humo….Als ze een recensie schrijven over één of andere cd moet die steeds beantwoorden aan hetzelfde patroontje, één dat na jaren wel best vermoeiend wordt. Ik lig al in slaap tegen dat ik de inleidng van één of andere bespreking heb gelezen. Oeverloos geleuter dat maar blijft aanslepen alvorens ze aan de eigenlijke bespreking beginnen. Wat een gelul. HET bald voor de pseudo intellectueel. Ze proberen het allemaal mooi in te kleden en zijn waanzinnig populair maar uiteindelijk is hun blaadje even interessant als Dag Allemaal. Maar het ging om de nieuwe CD van Juliette en die is inderdaad schitterend. Concert in Paradiso was fantastisch! En ze vroeg geen 100 Euro voor een ticketje, evenmin was het grootste deel van tickets gereserveerd voor VIPS uit het theatermilieu, zoals dit allemaal wel was bij Tom Waits, alias Mr. Fake. Maar dat vinden ze bij Humo dan allemaal schitterend. Zielig… Rock on, Juliette!:-)